♫فرشته شهر آرزوهای مامان و بابا ♫

ديروز دايي حامد اومد از تهران حدود 11 روز رفته بود پيش ناهيد جون اينا تا با زن دايي صدف كاراي عروسيشون و كم كم انجام بدن . ناهيد جون هم باز كلي شرمنده كرده بود و برات چند تا هديه فرستاده بود .  چهار عدد ليف حموم اسفنجي + سه تا حوصله دست و صورت   دو تا عينك آفتابي . حالا حتما عكس خودت هم كه عينك بزني و ميزارم  ست چهار تكه جاي غذا  ظرف 6 تايي آلاسكا لباس سنتي كه از سنندج برات خريده بود شامل پيراهن زير و پراهن رو + كمر بند و روسري  اين جليقه و شلوار سنتي هم محصول مشترك دست مامان پوري ( مامان ناهيد جون ) و ناهيد جونه واسه اولين نتيجه فاميل و اولين نوه ناهيد جون . و با ...

عزيزه مامان هر بار كه يه كار جديد ياد ميگيري با خودم ميگم الان ديگه اوج شيرين بودن ملوديه . اما با انجام كار بعدي فكر ميكنم نه اين شيرين تره . ديروز به اين تيجه رسيدم كه كلا مزه عسل و آبنبات ميدي . بزنم به تخته خيلي بزرگ شدي واسه خودت . ديگه نه تنها راه ميري بلكه بدو بدو ميكني . ديروز دايي حامد شاخ در آورده بود گفت تا من نبودم چقدر پيشرفت كرده . وقتي من كلمات و به صورت كشيده وجز به جز ميگم تا شما هم اگه خدا بخواد ياد بگيري قشنگ نگاهت به دهنه منه . ياد گرفته بودي ميگفتي اييييييي يا . بابا عيسي ميگفت يعني مي خواد بگه عيسي   اما من گفتم نه داره ميگه اياكنعبد و و اياكنستعين   اونم ميگفت اي بدجنس حسود . پريشب ميگفتم اييييييييي...

خدارو شكر ده روز دارو خوردي و ديشب ديگه دوره درمان تموم شد و حالت خوبه خوب شده  خوش اومدي مامانم . اينم چند تا عكس مال چند روز گذشته  دندوناشو ببينين  عاشق نگاه هاي مغرورتم  استيلت منو كشته    ...

از وقتي وبلاگت و درست كردم و هر روز و هر روز داخلش خاطراتت و ثبت ميكردم نگرانيم بيشتر ميشد كه خدايا نكنه يه روز بيام و وبلاگم پريده باشه . چون ديده بودم واسه خيلي ها پيش اومده بود . اما اون دفعه كه ديدم امكان ثبت اين خاطرات و ني ني وبلاگ ايجاد كرده حاضر بودم همه زندگيم و بدم و اين سي دي رو داشته باشم چون زحمات شبانه روز يك سال و نيمه، حتي قبلي كه دنيا بياي . البته الان حدوده يك ماه ميشه كه سي دي بلاگ و دريافت كردم اما واقعا يادم رفته بود بنويسم برات . خلاصه كه خيلي امكانات خوبيه . به همه مامانايي هم كه واقعا دوست دارن خاطرات و بعدا بچه هاشون بخونن ميگم كه بخرن واقعا خوب و كاربرديه و خيال آدم راحت ميشه كه زحمت هاش به حدر نميره .  ...

ديروز رفتم سر كمد ناهيد جون كه جعبه سوزن نخ بردارم چشمم افتاد به آلبوم ها . با اينكه هزار بار ديدمشون اما بازم دلم هواشون رو كرد . بيرونشون آوردم و با عيسي نگاه ميكرديم . كلي خاطرات برامون زنده شد . كلي خنديديم از عكس هاي بچگي من و خلاصه خيلي خوب بود . واقعا انگار دوباره متولد شدم و خيلي خوشحال بودم . چشمم افتاد به آلبوم بچگي هام كه مخصوص خودم بود . البته الان ديگه عكسي توش نبود چون همه رو بردم توي خونه خودمون و توي يه آلبوم جديد گذاشتم . خالي از لطف نيست و عكسش و به يادگار ميزارم . چون از ديروز شده اسباب بازي محبوبه شما و ميشيني و ورق ميزني و كلي هم همزمان تعريف ميكني .  يادمه اين آلبوم رو توي مسابقات دكلمه كودكستانمون بهم...

اون روز پنج شنبه بود و تعطيل بوديم . از خواب بلند شديم خونه رو نظافت كردم و وسايلمون و جمع كرديم و حدود ساعت 11:30 رفتيم دنبال بابايي از اونجا هم رفتيم خونه ناهيد جون اينا . دوباره خانواده سه نفرمون دور هم جمع شده بود . ناهار و خورديم و شما رو خوابوندم . عصر وقتي بيدار شده بودي يكم بي حال بودي و آبريزش بيني داشتي و نفست تنگ بود از راه بيني . فكر كردم مال دندونات هست دوباره اما ديدم هر چي بيشتر ميگذره بدتر ميشي . خلاصه ساعت 9 بردمت دكتر . يه سري دارو داد . شب و خوابيدي و فردا كه بيدار شدي باز هم حالت بد بود و هي بدتر و بدتر و همه اش نق ميزدي . دوباره 7 شب بردمت دكتر و دكتر گفت كه بايد آنتيبيوتيك ميخورده . دكتر اشتباه تشخيص داده ديروز . خلاصه ...

هر چي سيزدهم بد بود به جاش 15 شهريور روز خوبي بود . اولش رفتيم خونه خاله حديثه و ني ني رو ديديم خيلي كوچولو بود . با اينكه وزنش 3400 بود اما به نظرم ريز ميومد. شما وقتي دنيا اومدي 2800 بودي اما به نظر من درشت تر بودي از الان طاها كوچولو . شايدم يادم رفته چقده فينگيل بودي عشقم . خلاصه به من ثابت شد كه دليل اينكه هر جا ميرفتيم به من ميچسبيدي اين بوده كه راه رفتن بلد نبودي . اما ماشا الله همه اش دور ميخوردي ولي به چيزي دست نميزدي فقط تخت ني ني برات آشنا بود چون مدل مال خودت بود اما آبي و سفيد . بعد از اونم رفتيم بازار و كلي لباس هاي خوشگل واسه توي خونه ايت گرفيتيم . بعدش هم رفتيم بابايي رو ديديم و گفت فردا ميام پيشتون ديگه . البته من گفتم بريم ...

ميگم نحس نيست چون درست توي سيزده شهريور طاها كوچولو پسر خاله حديثه دوست مامان دنيا اومد و واسه همه شادي آورد . اما واسه ما 13 شهريور 91 يكي از بد ترين روز ها بود .  ميدونيد كه ملودي با من مياد سر كار . دره آشپزخونه اينجا رو ميبندم و آلومينيومي هست جنسش . و لبه هاي در هم كه ميدونيد از چاقو تيزتره اگه باز باشه . خلاصه اون روز رفتم كه از توي يخچال شير خشك و بردارم و براي ملودي شير درست كنم . وقت بيرون اومدن از آشپزخونه ملودي رو ديدم كه نشسته و داره تلويزيون نگاه ميكنه توي اتاق روبه رو . فكرش و بكنيد از اونجا تا در آشپزخونه حدود 15 قدم ميشه واسه ملودي و براي چهار دست و پا هم حداقل 15 ثانيه طول ميكشه من كمتر از صدم ثانيه اومدم در و ببندم ...

الهي مامان فدات بشه . عزيزم . البته ديروز 500 روزه شدي. اما ديروز هر كاري ميكردم ني ني وبلاگ همه اش ارور ميداد و كلي عصباني بودم كه نمي تونم اين خبر رو توي وبلاگت بنويسم . انشا الله چند روز ديگه هم ماهگرد 17 ماهگيته و يه كيك ديگه برات ميگيرم البته دو منظوره اش ميكنيم ، كيك ماهگرد شما و انشا الله سلامت و بهبودي هر چه زودتر بابايي . اين روزا خدارو شكر خيلي خانوم شدي . حتي خونه مامان و باباي باباشي هم كه مي رفتيم گريه ميكردي و بغل هيچكس نمي رفتي اما الان به همه بوس ميدي و بغلشون ميري و كلي هم توي خونه قدم ميزني با اون پاهاي نانازيت . الان تنها دغدغه من حرف زدنته و واكسن 18 ماهگي . واكسن رو كه 29 مهر مي زنيم . اما اون چند كلمه رو هم كه ...

تفاوت اندازه پاي من و ملودي توي 500 روزگيش . تقريباً نصف پاي منه . البته اين دمپايي روفرشي هنوز يكم براش بزرگه . انشا الله زود زود بزرگ ميشي . عزيزم روزي كه دنيا اومدي كف پاهات 7 سانت بود اما الان كفش شماره 24 مي پوشي . و مامان كفش شماره 40 . عاشقت هستم نفسم .  اينم عكس دلبر مننننننننننننن  الهي من فدات . فلش دوربين چشماش و اذيت كرد واسه همين خودش و اين شكلي كرده .  ...